Çetin Başaran

Çetin Başaran

Oyuncu · doğum yılı 1940

Künye

Doğum Tarihi1940
Doğum YeriZonguldak
MeslekOyuncu

Filmografi / Projeler

Çetin Başaran Kimdir?

Çetin Başaran, Yeşilçam'ın kalabalık yardımcı oyuncu kadrosunun tanınmış adlarından biridir; sinemaseverler onu "Tarzan Çetin" lakabıyla da anar. 1957'de başlayan kariyeri altı on yılı aşkın bir süreye yayıldı ve sinema filmlerinin yanı sıra televizyon dizileri ile TV filmlerini de kapsayan üç yüzden fazla yapımla genişledi. Zonguldak doğumlu oyuncunun doğum yılı bazı kaynaklarda 1938 olarak geçer.

Yeşilçam'la tanışma öyküsünü kendisi, on üç yaşında Eminönü'nde işportacılık yaptığı günlere dayandırarak anlatır. 1960'lardan itibaren Battal Gazi (1966), Beş Hergele (1971), Kan (1977) ve Canikom (1979) gibi yapımlarda yer aldı. 1980'lerin başında Düşkünüm Sana (1983) ile İntikam Benim, Ölüme Son Adım ve Vahşi Kan (1983) ile devam etti; Tokatçı (1983) filminde Kara Erol'un adamını oynadı. Japon İşi (1987) de bilinen işleri arasındadır.

1990'larda Ula Ula Niyazi, Rambo Ramiz, Yaman Gazeteci, Şahmaran ve Dönüşü Olmayan Yol gibi filmlerde, Üçüzler, Deli Balta ve 5 Maymun Çetesi gibi dizilerde görüldü. 2000'lerde Arka Sokaklar ve Zırtık Mafya ile ekranda kaldı; Kimsesiz (2024) ise filmografisindeki en yeni işlerden biridir.

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Kariyerine farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Çetin Başaran'ın Kemal Sunal komedilerindeki payı hep aynı kalıba oturuyor: Tokatçı'da Kara Erol'un, İnek Şaban'da Kara Mithat'ın, Japon İşi'nde Dilaver'in adamı. Rolün adı bile patrona bağlı, yani karakter kurguda kötü adamın uzantısı olarak tanımlanıyor. Bence bu komedi düzeninde işe yarıyor, çünkü patronun çevresini kalabalık gösteriyor; adı patrona bağlı olmayan tek rol ise Şahmaran'daki Cellat.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Çetin Başaran'ın yardımcı rolleri Kemal Sunal'ın küçük adamının karşısındaki düzeni görünür kılıyor: Tokatçı'da gelin parası peşindeki Osman'ın dünyasında, Japon İşi'nde bir şarkıcıyı zorla almak isteyen mafya babası Dilaver'in yanında hep patronun adamı olarak duruyor. Bence bu roller toplumsal bir tipi topluyor: gücü elinde tutanın gündelik işini yapan, kendi adı olmayan kişi.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı ve yalnızca ekran çalışmalarına bakan kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

Yorumlar