Dizi Planet
Neriman Köksal

Neriman Köksal

Oyuncu · 71 yaşında vefat etti

Künye

Vefat Yaşı71
Doğum Tarihi17 Mart 1928
Doğum Yeriİstanbul
Vefat23 Ekim 1999
MeslekOyuncu
BurcuBalık

En sık birlikte çalıştığı isimler

Filmografi / Projeler

Neriman Köksal Kimdir?

Neriman Köksal (gerçek adı Hatice Kökçü), 17 Mart 1928'de İstanbul'da, Balkan göçmeni bir ailenin çocuğu olarak doğdu; babası Ahmet Kökçü, Ramispor'da futbolculuk yapmıştı. Sahne adı olarak seçtiği "Neriman", Farsçada "yiğit" anlamına gelir. 22 yaşındayken İstiklal Caddesi'nde yürürken o dönem üniversite öğrencisi olan Metin Erksan tarafından keşfedildi; Erksan onu, yönetmen ağabeyi Çetin Karamanbey'in çektiği Çete (1950) filmindeki Rus Prensesi Nina rolüyle sinemaya kazandırdı.

Asıl ününü Fosforlu Cevriye (1959) filmindeki külhanbeyi, erkeksi-kadın tiplemesiyle kazanan Köksal, bu rolle "Fosforlu" ve "Afet-i Devran" lakaplarını aldı ve Türk sinemasının ilk ve en uzun soluklu "vamp" kadını sayıldı; canlandırdığı bu imge sonraki yıllarda Yeşilçam'da bir moda haline geldi. Yüzden fazla filmde rol aldı, 1965'te bir de plak doldurdu; 1999'da 18. İstanbul Film Festivali'nde onur ödülüne layık görüldü. 1980'lerden itibaren daha çok anne ve karakter rollerine yöneldi, Bizim Mahalle dizisinde uzun yıllar Makbule karakterini canlandırdı.

1999'da yeğeninin kızını mahkeme kararıyla evlat edindi; aynı yıl meme kanseri ve solunum yetmezliğiyle mücadele ettikten sonra 23 Ekim 1999'da İstanbul'da hayatını kaybetti.

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Kariyerine farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Neriman Köksal'ın işleri, Yeşilçam'ın kadın tiplerini nasıl dizdiğini gösteriyor. Çete'de (1950) Rus prensesi Nina ile başlayıp sert, kışkırtıcı bir vamp imajıyla tanınan Köksal, sonraki işlerinde Şaka Yapma'da Zeki'nin annesi, Haram'da Hülya'nın annesi gibi anne rollerine kayıyor. Bence bu geçiş, sinemanın kadın oyunculara tanıdığı seçeneklerin iki uca, tehlikeli kadın ile anne figürüne sıkıştığını düşündürüyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Neriman Köksal denince akla gelen sert kadın imajının yanında komedi de var: Çalsın Sazlar, Oynasın Kızlar (1953) Ömer Lütfi Akad'ın müzikli bir komedisi, Güllü Geliyor Güllü ile Şekerpare ise Atıf Yılmaz'ın komedileri. Bence Köksal'ın vamp kalıbının dışında da iş gördüğünü bu üç film gösteriyor; melodramdan yorulanlar için tatlı bir uğrak.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı ve yalnızca ekran çalışmalarına bakan kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

Yorumlar