Halima's Path

Halima's Path

Film · 2012 · 8 kişi

Bosna-Hırvatistan-Slovenya ortak yapımı dram Halima's Path (özgün adıyla Halimin put), 2012'de çekildi. Hırvat yönetmen Arsen Anton Ostojić'in dört yılını verdiği film, gerçek olaylardan esinlenen güçlü ve duygusal bir hikâye anlatır; yaklaşık 97 dakikalık yapımın dili Hırvatça ve Boşnakçadır. Dünyada 50 festivalde gösterildiği ve 30'dan fazla ödül aldığı belirtilen film, Hırvatistan'ın 86. Akademi Ödülleri için En İyi Yabancı Dilde Film adayı olarak seçildi, ancak resmi aday listesine giremedi.

Merkezdeki karakter, yasını tutan ama iradesinden ödün vermeyen Boşnak kadın Halima'dır. Halima, 1990'lardaki Bosna Savaşı'nda kaybolan oğlunun kemiklerine kavuşmak için uzun süredir küstüğü yeğenini bulmak zorundadır. Kadroda Miraj Grbić ve Izudin Bajrović ile birlikte Mustafa Nadarević, Daria Lorenci ve Slaven Knezović yer alır.

Hikâye, Prijedor yakınlarındaki bir köyde yaşayan Boşnak çift Zahida ile Muharem Fazlić'in gerçek hayatından alınmıştır. Evlatlık oğulları Emir, 1992'deki Korićani uçurumları katliamında öldürüldü. Çift, Emir'in biyolojik annesini Zagreb'de bulmak için on iki yıldan uzun süre uğraştı; anne kimlik tespiti için DNA vermeyi reddetti. Sonunda Bosna'nın Vitez kentinde yaşayan kız kardeşi kan vermeyi kabul etti. Zahida Fazlić, Mayıs 2011'de öldü. Senaryo Feđa Isović'e aittir.

YönetmenArsen Anton Ostojić

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Halima's Path'in gücü, Bosna Savaşı'nın büyük trajedisini tek bir annenin, kayıp oğlunun kemiklerine kavuşma çabasına indirmesinde. Hikâye, Prijedor yakınlarında yaşayan Zahida ve Muharem Fazlić'in gerçek hayatından alınmış; evlatlık oğulları Emir, 1992'deki Korićani uçurumları katliamında öldürülmüş. Savaştan yıllar sonra bile bir kimlik tespitinin kan bağına, DNA'ya ve küs akrabalarla yeniden kurulması gereken bir ilişkiye bağlı kalması, savaşın ailelerin içinde nasıl sürdüğünü gösteriyor. Evlat edinme meselesi de hikâyeye ayrı bir katman ekliyor: kan bağı ile sevgi bağı arasındaki fark, burada çok somut bir soruya dönüşüyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Bir savaş dramını cephe sahneleriyle değil, kayıp bir bedenin peşindeki ailevi bir arayışla anlatmak akıllıca bir tercih. Arsen Anton Ostojić'in filme dört yılını vermesi ve yapımın elli festivalde gösterilip otuzu aşkın ödül aldığının belirtilmesi, bu yaklaşımın geniş bir karşılık bulduğunu gösteriyor; Hırvatistan'ın Oscar adayı seçilmesi de öyle. Ama bu tür önemli konu filmlerinin bilinen bir riski var: konunun ağırlığı, sinemasal tercihlerin önüne geçebiliyor. Gerçek bir acıdan yola çıkan bir hikâyede her sahne zaten yüklü olduğu için ölçülü bir anlatım her şeyden önemli; duyguyu müzikle ya da uzun yas sahneleriyle büyütmek, seyirciyi düşündürmek yerine yalnızca yorabilir.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, çocuklarla izlenecek bir film değil. Konusu savaşta öldürülmüş bir gencin kemiklerini arayan bir anne; yas ve kayıp duygusu çok ağır. Lise çağındaki gençlerle, Bosna Savaşı hakkında önceden konuşarak izlemek anlamlı olabilir. Yetişkinler için ise etkileyici ama yorucu bir akşam olacağını bilmek gerek.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar