Rezervuar Köpekleri

Rezervuar Köpekleri

Film · 1992 · 14 kişi

Quentin Tarantino, 1992'de ilk uzun metrajı Rezervuar Köpekleri'ni (Reservoir Dogs) yazıp yönetti; film bağımsız sinemanın klasikleri ve kült filmleri arasında sayılır. Empire dergisi onu "tüm zamanların en iyi bağımsız filmi" ilan etmiş. Gösterimi 18 Ocak 1992'de Sundance'ta yapıldı, aynı yılın mayısında Cannes programında da yer aldı.

Anlatı, bir elmas soygununun öncesini ve sonrasını kurar; soygunun kendisi hiç gösterilmez. Birbirlerinin gerçek adını bilmeyen, renkli takma adlar taşıyan hırsızlar işin ters gitmesinin ardından şehir kenarındaki terk edilmiş bir depoda toplanır ve ekibi polise kimin sattığını aramaya koyulur. Harvey Keitel (Mr. White), Tim Roth (Mr. Orange), Michael Madsen (Mr. Blonde), Chris Penn (Nice Guy Eddie), Steve Buscemi ve Lawrence Tierney'in yanında Tarantino da Mr. Brown olarak kısa bir rolde görünür. Filmin büyük kısmı tek mekânda geçer ve gerilim fiziksel şiddetten psikolojik bir savaşa evrilir.

Tarantino projeyi başta yaklaşık 30 bin dolarla 16 mm çekmeyi düşünüyordu; Keitel senaryoyu okuyup oynamayı ve yapımcılığı üstlenince bütçe 1,2 milyon dolara çıktı. Şiddet, popüler kültür göndermeleri, küfürlü diyaloglar ve doğrusal olmayan anlatım, Tarantino'nun sonraki imzası olacak tarzın ilk örnekleridir. Başta tartışma yaratan, ancak genel olarak iyi karşılanan film ABD'de 2,8 milyon dolar hasılat yaptı; İngiltere'de daha büyük ilgi gördü, Pulp Fiction'ın (1994) başarısından sonra ise daha da yaygın biçimde sevildi.

YönetmenQuentin Tarantino
Yapım ŞirketiArtisan Entertainment

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Steve Buscemi Steve Buscemi Sinema oyuncusu · 68 yaşında Bay Pink Michael Madsen Michael Madsen Oyuncu · 67 yaşında vefat etti Mr. Blonde / Vic Vega Harvey Keitel Tim Roth Chris Penn Lawrence Tierney Quentin Tarantino Edward Bunker Kirk Baltz Lawrence Bender Randy Brooks Steven Wright Burr Steers David Steen

Farklı gözlerle

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Bir soygun filmi ama soygunu hiç göstermiyor; bu ilk başta tuhaf geliyor, sonra filmin en büyük kozu oluyor. Gerilim silah sesinden çok, depoda kimin muhbir olduğu sorusundan doğuyor. Neredeyse tek mekânda geçtiği için klasik kovalamaca bekleyen biraz hayal kırıklığı yaşayabilir. Ama sözlü düelloları seviyorsanız gerilim hiç düşmüyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tarantino'nun ilk uzun filmi, sonradan imzası sayılacak her şeyi daha ilk adımda masaya koyuyor: doğrusal olmayan yapı, pop kültürü göndermeleri, bol küfür ve şiddet. Asıl cesaret, merkezdeki olayı, yani soygunu, perdenin dışında bırakmak; anlatı tamamen öncesine ve sonrasına kurulu, boşluğu karakterlerin birbirine anlattıkları dolduruyor. Tek mekâna sıkışan hikâye, sınırlı bütçenin dayattığı bir kısıtı biçime çeviriyor; bu, bağımsız sinemanın en verimli derslerinden biri. Eleştirilecek taraf da aynı yerde: şiddetin ve diyalog gösterisinin kendine hayranlığı bence bazen sahnenin dramatik ihtiyacının önüne geçiyor. Yine de kült statüsünü hak eden, yapısı hâlâ öğretici bir ilk film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Açık söyleyeyim: bu film aile salonuna hiç uygun değil. Şiddet yoğun, küfür bol, hikâye baştan sona suçlular arasında geçiyor. Çocuklar ve gençler için kesinlikle hayır; büyükanne ve büyükbabalarla izlemek de pek keyifli olmaz. Sert suç filmlerinden hoşlanan yetişkinler kendi aralarında izlesin, evin geri kalanı için başka bir akşam seçin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar