Nazım Hikmet

Nazım Hikmet — Biografija

Pjesnik čije je pravo ime Mehmet Nâzım rođen je 15. januara 1902. u Solunu; njegova majka je potjecala iz porodice čerkeskog, poljskog, njemačkog i francuskog porijekla, a otac mu je bio sin jednog osmanskog valije. Nakon što je završio Pomorsku školu na Heybeliadi, zbog zdravstvenih problema je oslobođen vojne obaveze, 1921. je prešao u Anadoliju da bi se priključio Nacionalnoj borbi, a sljedeće godine je u Moskvi, gdje je otišao, studirao na Komunističkom univerzitetu radnika Istoka; tamo je, pod utjecajem Majakovskijeve poezije, napustio silabički (hece) metar i smatra se pionirom slobodnog stiha u turskom jeziku. Hikmet, opisivan kao "romantični komunista" i "romantični revolucionar", je zbog pripadnosti zabranjenoj Komunističkoj partiji Turske od 1931. godine više puta izvođen pred sud; 1938. je, optužen za podsticanje vojske na pobunu, osuđen na 28 godina i 4 mjeseca, suđeno mu je u jedanaest procesa i proveo je u zatvoru više od dvanaest godina. Zahvaljujući međunarodnoj kampanji, koju su podržali i pisci kao Albert Camus i Jean-Paul Sartre, i štrajku glađu nekih turskih pjesnika, pušten je 1950. opštom amnestijom, a sljedeće godine se nastanio u Sovjetskom Savezu; oduzeto mu je državljanstvo i postao je poljski državljanin, a ta odluka je 46 godina nakon njegove smrti, 2009., poništena. Pjesniku, čija su djela prevedena na više od pedeset jezika, 1950. je dodijeljena nagrada za mir; pored književnosti se bavio i filmom, pa je 1930-ih i 1940-ih napisao scenarije za mnoge filmove, a neke je i režirao. Umro je 3. juna 1963. u Moskvi od srčanog udara; njegov grob se i danas nalazi u tom gradu.