La criatura

La criatura

Film · 1977 · 7 kişi

Eloy de la Iglesia, İspanyol draması La criatura'yı (“Yaratık”) 1977'de yönetti. Yaklaşık 100 dakikalık film, ele aldığı konu yüzünden tartışma yaratmış ve sıra dışı bulunmuştur. Hayvana duyulan cinsel çekimi açıkça işlemesi, o dönem İspanyol sineması için bir yenilikti; konuyu ele alan ilk İspanyol filmlerinden biri sayılır. Aynı temayı işleyen yapımlar arasında Walerian Borowczyk'in La Bête (1975) ve Nagisa Oshima'nın Max mon amour (1986) filmleri de anılır.

Hikâye, monoton ve çıkmaza girmiş bir evlilik içindeki saygın, burjuva bir ev kadınına odaklanır. Kadın, kocasıyla ilişkisinden çok siyah Alman kurduna duyduğu bağlılığı seçer. Başrollerde Ana Belén ile Juan Diego yer alır; Luis Ciges, Bárbara Lys, Ramón Reparaz, Antonio Gamero ve Claudia Gravy de oyuncu kadrosundadır. Senaryoyu Enrique Barreiro yazmıştır.

Film, yalnızca şaşırtıcı konusuyla değil, siyasi göndermeleriyle de dikkat çeker. 1977'de çekilen yapım, hayvanla ilişkiyi İspanya'nın siyasi manzarasının bir simgesi olarak kullanır; Atocha katliamına ve Franco'nun ölümünün ardından diktatörün siyasi fikirlerini ayakta tutmaya çalışan aşırı sağ gruplara göndermeler yapar.

YönetmenEloy de la Iglesia

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Juan Diego Juan Diego Sinema oyuncusu · 79 yaşında vefat etti Claudia Gravy Claudia Gravy Oyuncu · 81 yaşında Ana Belén Ramón Reparaz Bárbara Lys Luis Ciges Antonio Gamero

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

La criatura'yı ilginç kılan, kışkırtıcı konusundan çok onu neye dönüştürdüğü. Eloy de la Iglesia, hayvana duyulan tutkuyu bir skandal malzemesi olarak bırakmıyor, onu siyasi bir alegorinin taşıyıcısı yapıyor. Borowczyk'in La Bête'i ve Oshima'nın Max mon amour'u ile birlikte anılması anlaşılır, ama buradaki asıl dert tabu değil, siyaset. Sorun şu ki simge o kadar ağır basıyor ki, ev kadınının iç dünyası zaman zaman bir fikrin aracına indirgeniyor; dram ile alegori arasındaki denge her zaman tutmuyor. Bu tercih filme cesaret kazandırıyor ama incelik kaybettiriyor. Dönemin İspanyol sinemasının sınırlarını zorlayan bir deneme olarak değerli, bütünlüklü bir film olarak tartışmalı.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Bu film, Franco'nun ölümünün hemen ardından, İspanya'nın yön aradığı yıllarda çekilmiş olmasıyla birlikte okunmalı. Tıkanmış burjuva evliliği ve kadının hayvana bağlılığı, ülkenin siyasi manzarasının bir simgesi olarak kurulmuş; Atocha katliamına ve diktatörün fikirlerini yaşatmaya çalışan aşırı sağ gruplara yapılan göndermeler bu okumayı açıkça destekliyor. Ancak bu bağlamı bilmeyen bir izleyici için göndermeler kolayca kaybolabilir ve geriye yalnızca tuhaf bir skandal hikâyesi kalabilir. Önceden biraz dönem bilgisi edinmek, filmi bambaşka bir yerden görmeyi sağlar. 1970'lerin sonundaki İspanya'yı anlamak isteyenler için ilginç bir belge.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film aile için değil. Konusu, bir kadının köpeğine duyduğu cinsel çekim ve film bunu açıkça işliyor. Çocuklarla, gençlerle ya da büyüklerle oturup izlenecek bir yapım hiç değil. Siyasi göndermeleri ilgi çekici olabilir, ama bunu yetişkinlerin ne izlediğini bilerek tek başına seçmesi gerekir. Ailece bir akşam filmi arıyorsanız başka bir şey seçin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar