Noviembre

Noviembre

Film · 2003 · 15 kişi

Noviembre (İngilizce adıyla November), Achero Mañas'ın 2003'te yönettiği İspanyol filmidir; senaryosunda da onun imzası vardır. İspanyolca çekilen yapım yaklaşık 104 dakika sürer. Film, sahte belgesel (mockumentary) biçiminde, aynı adı taşıyan bir sokak tiyatrosu topluluğunun öyküsünü anlatır ve dram ile komedi arasında bir yerde durur. Zaman çizgisi 1997'den 2040'a uzanır; bu geniş aralık, grubun yolculuğunu ve ideallerinin nasıl sınandığını izlemeye imkân verir.

Hikâyenin merkezinde Alfredo vardır. Sanatın dünyayı değiştirebileceğine inanan genç adam, insanı canlı hissettirecek özgür bir performans yaratmak için Madrid'e gider. Aynı fikirleri paylaşan arkadaşlarıyla birleşerek Kasım anlamına gelen adıyla Noviembre tiyatro topluluğunu kurar. Grup meydanlarda, parklarda, caddelerde, kentin her köşesinde gösteri yapar. Gösterileri için para kabul etmemeyi temel ilke edinen topluluğun en büyük amacı, halkı oyunun bir parçası hâline getirmektir.

Film, seyirci ile oyuncu arasındaki ilişkiyi, sanatın ticarileşmesini ve tiyatronun devrimci gücünü ele alır. Kadroda Óscar Jaenada, Ingrid Rubio, Juan Díaz, Javier Ríos, Núria Gago, Adriana Domínguez, Juanma Rodríguez ve Jordi Padrosa ile birlikte Juan Diego, Pedro Alonso, Héctor Alterio ve Amparo Baró da yer alır.

YönetmenAchero Mañas

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Juan Diego Juan Diego Sinema oyuncusu · 79 yaşında vefat etti Pedro Alonso Pedro Alonso Oyuncu · 55 yaşında Ingrid Rubio Juan Díaz Pardeiro Óscar Jaenada Héctor Alterio Amparo Baró Núria Gago Amparo Valle Javier Ríos Alberto Ferreiro Petra Martínez Jesús Olmedo Alfonso Torregrosa Helio Pedregal

Kadroda ayrıca: Juan Díaz, Adriana Domínguez, Juanma Rodríguez, Jordi Padrosa

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Achero Mañas'ın en akıllıca kararı, sokak tiyatrosunu sahte belgesel biçimiyle anlatmak. Zaman çizgisinin 1997'den 2040'a uzanması, filme kendi kahramanlarına geriye dönüp bakma imkânı veriyor; böylece idealizm hem anlatılıyor hem de sorgulanıyor. Ancak bu biçimin bir bedeli var bence: belgesel çerçevesi, performansların kendiliğindenliğini yakalamaya çalışırken zaman zaman seyirciyi mesafede tutuyor ve drama ile komedi arasındaki geçişler her zaman pürüzsüz değil. Yine de sanatın ticarileşmesini konu edinen bir filmin gösterişten uzak, alçak sesli bir biçim seçmesi tutarlı bir tavır. Biçim denemelerini sevenler için ilginç bir örnek.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Noviembre'nin sorduğu soru kendi döneminin çok ötesine taşıyor: sanat, piyasanın dışında kalarak var olabilir mi? Gösterileri için para almamayı ilke edinen bir topluluk, sanatı bir meta değil, kamusal bir buluşma olarak görüyor; meydanlar, parklar ve caddeler sahneye dönüşüyor. Bu, kenti yalnızca tüketimin değil, ortak deneyimin de alanı olarak düşünmek demek. Seyirciyi oyunun parçası yapma fikri, izleyici ile sanatçı arasındaki hiyerarşiyi de sorguluyor. İdeallerin zamanla nasıl sınandığını izlemek, kuşaklar arasında değişen değerler üzerine düşünmek için iyi bir fırsat.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Sokak tiyatrosu, idealler ve sanatın parayla ilişkisi üzerine bir film. Küçük çocuklara göre değil; sahte belgesel biçimi ve konuları onlar için fazla soyut kalır. Tiyatroya ya da okuldaki drama kulübüne ilgi duyan lise çağındaki gençlerle izlenebilir, ardından konuşacak çok şey bırakır. İspanyolca olduğu için altyazı gerekiyor; birlikte izlemeden önce içeriğine bir göz atmak iyi olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar