L'imbalsamatore

Film · 2002 · 7 kişi

Matteo Garrone, 1990'da Roma basınına yansıyan gerçek bir olaydan esinlenen The Embalmer'ı (İtalyanca özgün adı L'imbalsamatore; The Taxidermist adıyla da bilinir) Ugo Chiti ve Massimo Gaudioso ile birlikte yazıp 2002'de yönetti; film bir İtalyan neo-noir dramıdır. Fandango'nun ürettiği film İtalyanca çekilmiştir ve 101 dakika sürer. İtalyan Kültür Bakanlığı'nın sinema genel müdürlüğü, filmi ulusal kültürel ilgiye değer bulmuştur.

Anlatının merkezinde üç kişi vardır: hayvan doldurma ustası Peppino (Ernesto Mahieux), onun yanına giren genç Valerio (Valerio Foglia Manzillo) ve Valerio'nun sevgilisi Deborah (Elisabetta Rocchetti). Peppino, Valerio'yu kanatları altına alır; Deborah'nın ortaya çıkışı bu ilişkiyi gerginleştirir. Valerio rolündeki Foglia Manzillo eski bir modeldir ve filmle oyunculuğa adım atmıştır. Kadroda ayrıca Lina Bernardi, Pietro Biondi, Bernardino Terracciano ve Marcella Granito yer alır. Çekimler Campania'da Castel Volturno'nun bir mahallesi olan Villaggio Coppola'da ve Lombardiya'daki Cremona'da yapılmıştır.

Film, 2002 Cannes Film Festivali'nin Yönetmenlerin On Beş Günü bölümüne L'étrange monsieur Peppino adıyla seçildi. Ernesto Mahieux, Peppino rolüyle David di Donatello'da En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü aldı; film aynı törende En İyi Senaryo ödülünü, ayrıca En İyi Kurgu ve En İyi Yapımcı dallarında iki Nastro d'Argento ödülünü kazandı.

Yönetmen	Matteo Garrone
Yapım Şirketi	Fandango

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Ernesto Mahieux Oyuncu · 80 yaşında Peppino Profeta

Elisabetta Rocchetti Oyuncu · 51 yaşında Deborah Valerio Foglia Manzillo Lina Bernardi Pietro Biondi Bernardino Terracciano Marcella Granito

Son inceleme: 3 Kasım 2026

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

The Embalmer, Matteo Garrone'nin üç kişilik dar bir üçgeni neo-noir'ın karanlık diliyle kurduğu, gerilimini olaylardan çok ilişkilerden çıkaran bir film. Peppino'nun Valerio'yu kanatları altına alması ve Deborah'nın gelişiyle dengenin bozulması, kâğıt üzerinde basit bir kurgu; ustalık, bu basitliği tedirgin edici bir sahiplenme hikâyesine dönüştürmekte. Ernesto Mahieux'nün Peppino rolüyle David di Donatello alması ve senaryonun da ödüllendirilmesi bu üçgenin iyi kurulduğunun işareti; kurgu dalındaki Nastro d'Argento ise filmin ritmine dair bir şey söylüyor. Yine de klasik noir'ın olay örgüsü hızını arayan izleyici burada bulamayabilir; Garrone acele etmiyor, atmosferi hikâyenin önüne koyuyor.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Neo-noir etiketini görüp gerilim bekleyenlere küçük bir uyarı: bu bir kovalamaca filmi değil. Gerilim yavaş yavaş, üç kişi arasındaki çekişmeden doğuyor. Bence sabırla izlenirse tedirgin edici bir iş, ama hızlı tempo arayan biri için fazla ağır kalabilir. Gerçek bir olaydan esinlenmiş olması da işin ürkütücü tarafını artırıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin 1990'da Roma basınına yansıyan gerçek bir olaydan esinlenmesi, hikâyeye bir haber sayfasının soğukluğunu katıyor. Garrone, tanıdık İtalya manzaraları yerine Campania'daki Castel Volturno'nun bir mahallesini ve Lombardiya'daki Cremona'yı seçiyor; bu da hikâyeyi kartpostalın dışında, sıradan mekânlara yerleştiriyor. Asıl toplumsal soru ise usta ile genç yardımcısı arasındaki ilişki: koruma ve iş verme, ne zaman bağımlılığa ve denetime dönüşür? Deborah'nın gelişiyle bu ilişkinin gerilmesi, sevgi ile sahiplenme arasındaki çizginin ne kadar ince olduğunu gösteriyor. Film bu soruyu ahlak dersi vermeden, soğukkanlı bir gözlemle soruyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

L'imbalsamatore

Tepkiler

Oyuncular

Farklı gözlerle

İncelemeler (0)

Yorumlar