Drveće umire stojeći (Ağaçlar Ayakta Ölür) (prevedeno)

Ağaçlar Ayakta Ölür crno-bijela je drama Yeşilçama iz 1964. u režiji Memduha Üna. Film adaptiran prema drami španskog pisca Alejandra Casone Los árboles mueren de pie iz 1949. govori o tome kako raste dobronamjerna laž smišljena da utješi voljenu osobu. U glavnim ulogama su Yıldız Kenter, Hulusi Kentmen, İzzet Günay i Semra Sar. Produkcija je na festivalu Altın Portakal 1964. donijela nagradu za najboljeg glumca İzzetu Günayu, a nagradu za najbolju sporednu glumicu Yıldız Kenter.

Priča se događa šezdesetih godina, u staroj jaliji na obali Salacaka, okrenutoj prema Kız Kulesi. Baka, koju tumači Yıldız Kenter, povukla se u sebe zbog odsustva unuka koji je prije mnogo godina napustio dom. Njen suprug Asım počinje pisati pisma u unukovo ime kako bi je vratio u život, i ta izmišljotina traje godinama. Telegram o unukovom dolasku preokreće kuću; treba pronaći mladića koji će zauzeti unukovo mjesto i djevojku koja će ga pratiti kao nevjesta. İzzet i Semra preuzimaju te uloge. Dok igraju Orhana i Ayşe iz pisama, stvarno se vežu za staricu.

Scenarij su zajedno napisali Atıf Yılmaz, Memduh Ün i Safa Önal. Producenti su And Film i Uğur Film, direktor fotografije je Gani Turanlı, muziku je radio Fecri Ebcioğlu, a montažu je pripremio Özdemir Arıtan. Film traje oko 99 minuta.