The Time That Remains

The Time That Remains

Film · 2009 · 10 kişi

Filistinli yönetmen Elia Suleiman, kendi hayatından da beslenerek yazıp yönettiği The Time That Remains (tam adıyla The Time That Remains: Chronicle of a Present Absentee) ile İsrail işgali altındaki Filistin yaşamını anlatır; 2009'da çekilen film yarı otobiyografik bir dramdır. Suleiman'ın filmi, Fransa, İsrail ve İtalya ortak yapımıdır; kaynaklara göre yapıma Belçika ve Birleşik Krallık da katkı vermiştir. İngilizce, Arapça ve İbranice konuşulan film 109 dakika sürer.

Anlatı 1948'e, yani Filistin Nekbesi'ne ve İsrail devletinin kuruluşuna uzanır. Suleiman, o yıl memleketi Nasıra'da yaşanan tarihî sarsıntıyı kendi ailesinin ve kendi yaşamının hikâyesi üzerinden kurar. Dayanağı, babasının savaş günlerini ve ardından gelen olayları kaydettiği günlüklerdir. Kadroda Ali Suliman, Elia Suleiman, Saleh Bakri ve Samar Qudha Tanus ile birlikte Tarik Kopty, Amer Hlehel, Doraid Liddawi, Ziad Bakri, Menashe Noy, Nathan Ravitz ve Maisa Abd Elhadi yer alır.

Film, Mayıs 2009'da Cannes Film Festivali'nin resmî yarışmasında gösterildi ve aynı yıl Toronto Uluslararası Film Festivali'nde de seyirciyle buluştu. Kasım 2009'da Asya Pasifik Ekran Ödülleri'nde About Elly ile birlikte Jüri Büyük Ödülü'nü aldı. Mar del Plata Uluslararası Film Festivali'nde ise Arjantin Film Eleştirmenleri Derneği'nin Eleştirmenler Ödülü'ne layık görüldü.

YönetmenElia Suleiman

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Ali Süleyman Ali Süleyman Oyuncu · 49 yaşında Eliza'nın erkek arkadaşı Tarik Kopty Tarik Kopty Oyuncu · 77 yaşında vefat etti Komşu Elya Süleyman Amer Hlehel Doraid Liddawi Saleh Bakri Ziad Bakri Menashe Noy Nathan Ravitz Maisa Abd Elhadi

Kadroda ayrıca: Ali Suliman, Elia Suleiman, Samar Qudha Tanus

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Suleiman, babasının günlüklerinden yola çıkarak büyük bir tarihi bir ailenin ve bir kentin ölçeğine indiriyor. Bu tercih filmi klasik bir tarih dramından ayırıyor: anlatı 1948'den kendi yaşamına uzanırken yönetmenin kendisi de kameranın önüne geçiyor ve anlatıcı ile tanık arasındaki sınır bilerek bulanıklaşıyor. Alt başlıktaki 'present absentee', yani hem orada olan hem olmayan kişi fikri, filmin biçimini de belirliyor gibi. Cannes yarışmasından Asya Pasifik Ekran Ödülleri'ne uzanan ilgi bu yaklaşımın karşılık bulduğunu gösteriyor. Yine de güçlü bir olay örgüsü bekleyen izleyici için anlatı parçalı gelebilir; film olaylardan çok bir varoluş biçimini kaydetmeyi hedefliyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 1948'i, yani Filistinlilerin Nekbe dediği yılı ve İsrail devletinin kuruluşunu Nasıra'daki bir ailenin gözünden ele alıyor. Büyük siyasi anlatılar yerine gündelik hayatı merkeze alması önemli: işgal altında yaşamak burada haritalardan çok bir evin, bir mahallenin ve kuşaklar arası hafızanın meselesi. Babanın tuttuğu günlüklere dayanması, filme sözlü tarih ile kişisel tanıklık arasında bir yer veriyor. Bu yüzden film tarafsız bir belgesel değil, açıkça bir tanığın sesi; onu bu bağlamda okumak gerekiyor. İngilizce, Arapça ve İbranicenin bir arada konuşulması da bölgenin iç içe geçmiş gerçekliğini yansıtıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film savaş, işgal ve kayıp gibi ağır temalar taşıyor. Küçük çocuklarla izlemek için uygun değil. Lise çağındaki gençlerle birlikte izlenirse, bölgenin tarihi üzerine güzel bir sohbet açabilir. Üç dil konuşulduğu için altyazıyla izlemek gerekiyor; bu da küçükler için ayrıca zorlayıcı. Sakin, düşünmeye yer açan bir akşam için daha uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar