Yoksul

Yoksul

Film · 1986 · 12 kişi

Zeki Ökten'in yönettiği, Umur Bugay'ın senaryosunu yazdığı Yoksul, 1986'da çekilmiş bir Türk filmidir. Komedi ile dramı buluşturan yapım, deneysel ve duygusal yanlarıyla da anılır. Renkli ve 35 mm çekilen film yaklaşık 71 dakika sürer; yapımcılığını Şeref Gür ve Şerafettin Gür üstlenmiş, işi Şeref Film hazırlamıştır. Filmin ana kahramanı, adı da "Yoksul" olan bir çaycıdır ve bu rolde Kemal Sunal oynar.

Hikâye, kalabalık bir işhanında geçer. Yoksul, bu handa çay ocağında çalışan, tecrübeli ama saf ve iyi niyetli bir adamdır. Çay ocağının sahibi Süleyman (Yaman Okay) onun iyi niyetinden her konuda yararlanır. Aynı hanın tekstil atölyesinde çalışan, Yoksul'un âşık olduğu Leyla (Şehnaz Dilan) da onun temiz duygularıyla oynar ve ondan geri ödenmeyen borçlar alır. Bir gün iş yeri sahibi Kerim Bey (Kerem Yılmazer), Yoksul'a nasıl davranması gerektiğine dair öğütler verir. Yoksul'un başından geçen olaylar sıradan görünür, ama aslında tüm rolleri değiştirecek bir güç taşır. Kadroda Fatoş Sezer sekreter rolünde, İsmet Kazancıoğlu, Nurettin Şen ve Eray Özbal da han esnafı arasında yer alır.

Görüntü yönetmeni Orhan Oğuz'dur. Film Mahmutpaşa'daki tarihî Büyük Abud Efendi Hanı'nda çekilmiştir. Ekonomik bunalım, hisse, ortaklık ve hayali ihracat gibi ticari temalar filmin dünyasında yer tutar.

YönetmenZeki Ökten
Yapım ŞirketiŞeref Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: İsmet Kazancıoğlu, Nurettin Şen, Eray Özbal

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Kemal Sunal'ın en sevdiğim yanı, saf ve iyi niyetli adamı oynarken bile seyirciye kendini acındırmadan sevdirmesiydi. Yoksul'daki çaycı da o geleneğin içinden: herkesin iyiliğinden faydalandığı, sevdiği kızın bile oyaladığı bir adam. Zeki Ökten'in elinde bu öykü, kaba bir güldürüye dönüşmeden hem güldürüyor hem burkuyor. Yaman Okay'ın sömürgen çay ocağı sahibi de akılda kalan bir karşı ağırlık. Tarihî Büyük Abud Efendi Hanı'nda çekilmiş olması, filme eski İstanbul'un dokusunu katıyor. Yetmiş bir dakikalık kısa süresi, keşke biraz daha uzun sürseydi dedirtiyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Yoksul, 1980'lerin ortasındaki Türkiye'nin ticaret dünyasına kalabalık bir handan bakıyor. Hisseler, ortaklıklar, ekonomik kriz ve hayali ihracat gibi kavramların bir çay ocağının etrafında dönmesi, dönemin hızla değişen ekonomisini sıradan insanın gözünden göstermesi açısından ilginç. Herkesin iyiliğinden yararlandığı çaycı figürü, emeğin ve saflığın bu yeni düzende nasıl değer kaybettiğine dair yalın bir alegori gibi okunabilir. Mahmutpaşa'daki tarihî handa çekilmiş olması da mekânı neredeyse bir karaktere dönüştürüyor. Komedi ile dram arasında gidip gelen tonu mesajını yer yer fazla doğrudan verse de dönemin ruhunu yakalamak için değerli bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Kemal Sunal'lı olduğu için her yaştan izleyicinin ilgisini çeker. Ama bu, yalnızca kahkahaya dayanan bir Kemal Sunal komedisi değil; hüzünlü bir yanı da var. İyi kalpli bir adamın herkes tarafından kullanılması küçük çocuklara biraz ağır ya da sıkıcı gelebilir. Hisse, ortaklık, ihracat gibi konular da onların ilgisini çekmeyebilir. Gençler ve büyükler için iyilik ve saflık üzerine güzel bir sohbet açar.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar