Ptice selice (Gurbet Kuşları) (prevedeno)

Gurbet Kuşları crno-bijela je drama iz doba Yeşilçama iz 1964. godine u režiji Halita Refiğa. Film, adaptiran prema romanu Orhana Kemala iz 1962, spominje se među prvim filmovima u Turskoj koji obrađuju unutrašnju migraciju sa sela u grad. Na 1. Antalya Film Şenliği osvojio je nagrade za najbolji film i za najboljeg redatelja. Poznat je i kao produkcija u kojoj je Cüneyt Arkın napravio prve korake u glumi, a kaže se da je njegova zvijezda zasjala ovim filmom.

Priča počinje dolaskom porodice Bakırcıoğlu, koja je nakon propasti posla prodala dućan i naslijeđene vrtove u Kahramanmaraşu, vozom na željezničku stanicu Haydarpaşa. Oca Tahira tumači Mümtaz Ener; sinove Murata Tanju Gürsu, Selima Cüneyt Arkın, a Kemala, koji dolazi sa snom o univerzitetu, Özden Çelik. Kćerku Fatmu glumi Pervin Par, a Aylu, koju Kemal voli, Filiz Akın. Porodica se nada otvaranju auto-radionice, ali je prevarena već prvog dana. Veliki grad svakog pojedinca vuče na drugu stranu: Murat radi kao taksista i zaljubljuje se u ženu koja radi u noćnom klubu, Selim se približava ženi komšije, grčkog majstora, a Fatma podliježe čarima grada. Autoritet Tahira, koji pokušava održati porodicu na okupu, sve se više poljulja.

Scenarij su zajedno napisali Orhan Kemal i Refiğ; producent je Recep Ekicigil, a direktor fotografije Çetin Gürtop. Produkciju je preuzeo Artist Film. Film se dovodi u vezu i s dramom Turguta Özakmana Ocak te s Viscontijevim filmom Rocco ve Kardeşleri.